Eerder dit jaar maakte ik (naar foto's) van kinderen in het vluchtelingenkamp Moria een serie kunstwerken van karton, 'omdat zij de moeite waard zijn...'.

Door hen te tekenen heb ik ze in mijn hart gesloten en vraag ik mij de afgelopen dagen (na de brand op Lesbos) regelmatig af; 'hoe zou het nu met ze gaan?'...🙏

'De egel lag opgerold in zijn huis en dacht: nu zijn ze me echt vergeten. En ze zullen zich mij ook nooit herinneren'.

Hij stond op, ging aan zijn tafel zitten en schreef een brief aan de dieren:

De wind nam zijn brief mee en blies hem naar alle kanten van de wereld.

De egel wachtte urenlang. Maar er kwam geen antwoord. (...)'

Uit: De eenzaamheid van de egel, Toon Tellegen